रविवार, २६ डिसेंबर, २०१०

आस

शेतकऱ्याचा जीव तो ,
                पावसापारीस टांगला ;
अवेळी बरसून त्याने,
                      वेगळाच धुमाकूळ घातला...

झाले सारे महाग,
न खाता कांदा ,डोळ्यातुनी बरसला ;
       सामान्य तो,
पोटापायी,सरकारवर उखडला ;
          कैफियत कोणासमोर मांडली,
         ज्यांना ना निस्तरे.
 स्वतःचाच घोटाळा ...

पावसा,कष्टावरचे पोट तू,
असे मारू नकोस ;
पुढारीसारखा  कृतघ्न तू ,
होऊ नकोस...

ऐक रे ,व्यथा तू,
                  ह्या गरजू गड्यांची;
लाच खाऊ नेत्यांपारीस,
                                              तूजकडूनच आस,आम्हास न्यायाची ....!!!!

-माधवी ( मनाली कुळकर्णी )



बुधवार, १ डिसेंबर, २०१०

तुझी आठवण

' तुझी आठवण ' अवेळी ,
आगन्तुकासारखी नेहमीचं येते ;
नको असलेल्या क्षणांची हुरहूर देऊन,
कालांतराने मागे फिरते...

मधल्या घटकात माझा जीव मात्र,
पणाला लावते;
अन माझी स्वः ताच स्वः ताशी
लढाई सुरु होते;
भोळी ती,
आयुष्यात नसलेल्या
अन मनात जपलेल्यांची,
सांगड घालू पहाते....

नसते तिला कसलेच भान ;
नाते तोडून देणाऱ्या,निष्ठुर शब्दांची ना तिला जाण...

अश्या मग्रूर शब्दांची मक्तेदारी मोडत ती,
गतकाळातील तुझे अस्तित्व शोधत असते ;
ह्या साऱ्या उलाढालीत तिला भविष्याची ,
साधी फिकीरही नसते ;
अन वर्तमान मात्र तिच्या ,
उघड्या,लाचार डोळ्यांमधून झिरपत  राहते ...
' तुझी आठवण ' अशीच अवेळी,
आगन्तुकासारखी नेहमीचं येते .....!!

- माधवी (मनाली कुळकर्णी )