बुधवार, ८ सप्टेंबर, २०१०

परीस स्पर्श

कळीने उमलताना नवी स्वप्ने पाहिली;
पहाटे,परीस स्पर्शाने,
सोनेरी ती भासली...
अशीच तुमची माझ्या आयुष्यातली सावली;
साधा काठचा छोटा दगड मी,
तुम्हासच त्यात,
शिंपल्यातील मोती मी वाटली...!!!!!
- माधवी
(मनाली कुळकर्णी )

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा