बुधवार, १२ जानेवारी, २०११

किनार


तिला मिळावा एकांत म्हणून ,
मी समुद्राची साथ धरली;
तिच्या निरोपाची वाट पाहता-पाहता
आता सागरास हि ओहोटी लागली ....

किनारा दूर गेला अन,
ती मनात रुतत गेली ;
वाट पाहण्याऐवजी तिची,
मीच पुढाकाराची सोयरिक केली..

तिच्या संगत जेव्हा जेव्हा,
 ह्या मऊ वाळूत बसतो;
तेव्हा तेव्हा सागरा,
तुझे आभार मानतो...

त्यावेळी जर तुला,
ओहोटी लागली नसती ,
तर आज माझ्या नशिबाला,
तिची किनार नसती....
तिची किनार नसती..!!!
                    -माधवी (मनाली कुळकर्णी )

1 टिप्पणी: