'फारकत घेतली मी हसण्यापासून;
आधार दिला जगण्याला दुखातून.....
अनुत्तरीत सोडून गेली ती मला,
अन मी उत्तरे शोधण्यातच हरविले स्वताला..
नवीन उमेदीने पुढे जाण्याऐवजी,
जुन्यातच अडकत गेलो;
स्वताला सावरण्याऐवजी,
आठवणींमधील 'तिच्यात' रमत राहिलो...
एके दिवशी मी बघितले तिला,
दुसऱ्याच्या मिठीत जाताना;
त्याच क्षणी ठोकला राम-राम,
प्रेमभंगातल्या अश्रूंना...
घरी येऊन देवापुढे,
"तिला परत आण रे !!!"
मागणारे हात जोडले;
"वाचवलेस रे,देवा मला !!!",
म्हणत एक नारळ फोडले.....
प्रेमभंगातले हि असे सुख मी अनुभवलो;
तेव्हांपासून आजतायागत फक्त हसूनच जगलो ....
हसूनच जगलो....!!!!!!!!!
-माधवी (मनाली)
Tuzya kavita vachun mala hi kavi vhavasa vatala
उत्तर द्याहटवाprem bhanganatar kay hota sarvana sangavasa vatala
rahun rahun vichar yeto kadhitari ticha yeil phone
mag man samjavata swatahala
jag swarthi ahe ithe nai konacha kon